سبک های فرزندپروری

 سبک های فرزندپروری

سبک های فرزند پروری تاثیرات عمیقی بر کودکان دارند. سبک فرزند پروری ارتباط مستقیمی با نحوه ارتباط شما با فرزندتان دارد. سبک فرزندپروری خلق و خوی و شخصیت کودک را در نوجوانی تعیین خواهد کرد.

بر اساس تحقیقات تا کنون ۴ سبک فرزندپروری مشخص شده اند. تمامی این سبک ها بر اساس طرز فکر والدین در مورد نیازهای بچه ها کشف شده اند. در نتیجه، هر پدر و مادری سبک خاصی را در فرزند پروری در پی می گیرد.

  • سبک فرزندپروری مستبدانه: در این نوع سبک فرزندپروری، پدر و مادر قوانین ثابتی برای کودک تعیین می کنند که کودکان باید آنها را بدون استثنا اجرا کنند. در این برنامه جای برای روبروی با چالش جدید و یا یافتن مهارت حل مسئله وجود ندارد. در عوض پدر و مادر قوانین از پیش تعیین شده ای دانرد که کودک همه آنها را باید اجرا کند. اگر کودکان در این سبک، سوال کنند که چرا باید فلان کار را انجام داد، جوابی که خواهند شنید معمولا این خواهد بود " چون من می گم"

در این روش جای برای گفتمان وجود ندارد و اساس تبعیت محض است. در این نوع سبک تنبیه نیز مجاز شمرده می شود.

درست است که این بچه ها، کودکانی قانومند خواهند شد ولی عموم آنها مشکل اعتماد به نفس دارند. همچنین در بیشتر اوقات در بزرگسالی حملات خشم را از خود بروز می دهند، زیراکه عدم رعایت قانون برای آنها غیر قبال تحمل است و در دنیای واقعی همه چیز و همه کس از قوانین پیروی نمی کنند.

  • سبک فرزندپروری مقتدرانه: والدین مقتر نیز قوانین خاصی برای تربیت دارند اما در این روش استثنا جایگاه ویژه خود را نیز دارد. همچنین در این روش دلیل هر قانون برای کودک توضیح داده می شود و عواطف کودک در نظر گرفته می شود. همچنین والدین با این سبک به عواقب اعمالشان می اندیشند و صرفا به خاطر تخطی از قوانین کودک را توبیخ نمی کنند. همچنین، این والدین رویکرد مثبت به تربیت دارند و سعی می کنند که رفتارهای مثبت از طرف کودکان را تشویق و توسعه دهند. کودکانی که با این سبک پرورش می یابند عموما کودکانی شاد و موفق هستند. همچنین این کودکان در تصمیم گیری و ارزیابی موقعیت های مختلف، بسیار خوب عمل می کنند. در نهایت باید افزود که این کودک در بروز عاطفی خود بسیار خوب عمل می کنند.
  • سبک فرزندپروری سهل گیرانه: والدین سهل گیر قوانین خاصی در تربیت ندارند. همچنین این والدین بسیار مدارا کننده هستند و فقط زمانیکه مشکل خیلی جدی هست وارد عمل می شوند. در صورتی کودک کار اشتباهی بکند هیچگونه تنبیه و اشاره ای به او در این نوع سبک وجود ندارد زیراکه والدین معتقدند " آنها بچه هستند دیگه".

این نوع والدین بیشتر نقش دوست را ایفا می کنند تا پدر و مادر. آنها شاید در ارتباط با کودک موفق باشند و کودکان را ترغیب کنند که بسیار از جیزهای پنهان و خصوصی یشان را به آنها بگویند اما در درست کردن کودکان و نشان دادن دادن راه صحیح بسیار ضعیف هستند.

این نوع کودکان دارای مشکل رفتاری زیادی هستند زیراکه اصلا رفتار صحیح را نمی دانند. همچنین دارای اعتماد به نفس ضعیف و شکننده هستند.

  • سبک فرزندپروری بی اعتنا: والدیی که سبک فرزندپروری بی اعتنا را در پیش دارند کودک را مورد بی اعتنایی خود قرار می دهند طوری که انگار کودک برایشان اهمیتی ندارد. آنها همچنین به نیازهای عاطفی کودک اهمیتی نم یدهند و انتظار دارند کودکشان حودش بزرگ شود. خیلی از اوقات این نوع سبک فرزندپروری در والدین دارای مشکل روانی و یا معتاد دیده می شود. به علاوه، این والدین دانش کافی در مورد کودک ندارند و ابعاد دیگر زندگی آنها طوری مشغول کرده که از کودک خود غافل اند. در این روض نیز، قوانین خاصی برای تربیت وجود ندارد زیراکه پدر و مادر کلا بی اعتنا هستند. در نتیجه این کودک مشکلات رفتاری زیادی دارند زیراکه نه از نظر عاطفی مورد توجه قرار گرفته اند نه قانون  رفتاری خاصی را فرا گرفته اند.این کودکان همچنین، عملکرد تحصیلی ضعیفی دارند و شاد به نظر نمی رسند.

تعیین سبک فرزندپروری

بعضی اوقات والدین در هیچ کدام از این طبقه بندی های قرار نمی گیرند. زیراکه در زمان های مختلفی از سبک های مختلفی استفاده می کنند. به علاوه رفتارها این پدر و مادرها از کودکی به کودکی متفاوت هست.

اگر شما می خواهید بدانید چه سبکی را دارید، به خودتان رجوع کنید و ببنید که چه چیز می خواهید در فرزندتان رشد یابد و به کدام سمت آنها را هدایت می کنید. سبک فرزند پروری مناسب باعث خواهد شد تا کودک در آینده مسئولیت پذیر شود و در تصمیم گیری هایش زندگیش موفق عمل کند.